Liefde – “Je hebt weer de ontbijtspullen op tafel laten staan…je houdt niet van me..”

Wat een geworstel met de liefde kom ik tegen deze dagen en
-ik zal het eerlijk toegeven-
ik worstelde een aantal jaar geleden net zo.

Op de één of andere manier is er een economische denken in onze relaties geslopen. Als je even niet oplet ben je aan het boekhouden en hou je de balans binnen de relatie nauwgezet in de gaten:

Wie Doet Wat?
Wie doet Wat NIET?
Wat krijg ik?
Wat geef ik?
En
Krijg ik wel genoeg?

Verzuchtingen als:
Ik ben hier de enige die ziet dat…..
…de wasmand vol zit
…de koelkast schoon gemaakt moet worden
…het gras gemaaid moet worden
…de tassen van de kinderen nog niet klaar staan

en

…We hadden toch afgesproken dat jij…

en

…Je weet toch dat ik het fijn vind, dat als ik thuis kom het eten klaar is en nu  moet je nog beginnen…..

en

..Je had toch vast de kinderen in bad kunnen doen? Nu moet ik dat ook nog doen, terwijl ik hartstikke moe ben…

en

..Ja maar hallooooo, ik doe de hele administratie al….”

Geen verzuchtingen die de liefde doen opbloeien.
Blijkbaar is het klussen in, om en aan huis, de tuin en de kinderen de manier om iemand je liefde te tonen en hou je niet (genoeg) van iemand als je dit allemaal niet doet of onvoldoende in de ogen van de ander.
Het lijkt erop dat als geliefden eenmaal deze economische bril op hebben alleen dat nog maar zichtbaar is. Onafwendbaar verdwijnt zo de liefde en groeit het Verwijt en het Grote Gelijk.

“Je kunt het toch niet ontkennen? Ik doe hier bijna alles?”

Als je jezelf hierin herkent en je wilt de liefde behouden, STOP hiermee!
Gooi deze bril bij het vuilnis en zet vervolgens zelf de vuilnisbak buiten.

Diep de bril van de liefde weer op. Misschien lag-ie te verstoffen ergens in een laatje, maar kun je er na even poetsen weer helder en duidelijk door zien.
Het is de bril waardoor je ziet hoe mooi, leuk, lief en bijzonder je geliefde is.
De bril waardoor je ziet wat de ander uniek maakt en waar je ooit voor gevallen bent.

Ga op zoek naar onvoorwaardelijkheid en doe zelf wat je vindt dat er gedaan moet worden of vraag gewoon aan de ander of hij/zij het wil doen en laat vervolgens die ander de ruimte om er “Ja” of “Nee” op te zeggen en dit op een eigen moment en in een eigen tempo te doen.

Laat al je eisen en voorwaarden los en leef ermee dat er dan af en toe of misschien zelfs wel vaak nog een afwas staat, dat een bed wat later verschoond wordt, dat jij degene bent die de kinderen helpt met huiswerk en dat er niemand helpt als jij geen zin hebt

Dan vind je jezelf misschien met je partner in goeie luim tussen het kinderspeelgoed op de bank en ontaardt een bakkie in een dartele vrijpartij  of kijk je een mooie film, lees je samen in stilte de krant of heb je zomaar een goed gesprek.

Dat kinderspeelgoed blijft echt heus rustig liggen tot een moment waarop jij of je partner zin hebben om het op te ruimen.

Je zou er zomaar NU mee kunnen beginnen ….

.